{"id":36312,"date":"2026-05-20T11:15:24","date_gmt":"2026-05-20T09:15:24","guid":{"rendered":"https:\/\/keplervision.eu\/keplers-automated-human-activity-recognition-in-care-homes\/"},"modified":"2026-05-20T11:19:33","modified_gmt":"2026-05-20T09:19:33","slug":"keplers-automated-human-activity-recognition-in-care-homes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/keplervision.eu\/no\/keplers-automated-human-activity-recognition-in-care-homes\/","title":{"rendered":"Geautomatiseerde menselijke activiteitherkenning door Kepler in verzorgingshuizen"},"content":{"rendered":"

<\/a><\/p>\n

\n
\n
\n
\n <\/div>\n
\n <\/div>\n <\/div>\n <\/div>\n
\n
\n
\n
\n
\n \n
\n
\n

Kepler’s Automatische Menselijke Activiteit Herkenning in Verzorgingshuizen: Verleden, heden en toekomst<\/h1>\n

Ons bedrijf, Kepler Vision Technologies, bestaat nu 9 jaar. Onze software wordt op meer dan honderd zorglocaties gebruikt. We hebben zero churn, wat betekent dat softwareovereenkomsten die aflopen met drie tot vijf jaar worden verlengd. Dit betekent dat als je onze software koopt, je een langdurige relatie met ons hebt. Daarom denk ik dat als je overweegt met ons in zee te gaan, je eerst meer wilt weten over het verleden, het heden en de toekomst van Kepler. Daar gaat dit artikel over. <\/p>\n

Achtergrond van Kepler Vision<\/h3>\n

Ongeveer vijftien jaar geleden hadden twee Nederlandse AI-professoren en ik een computer vision-bedrijf opgericht aan de Universiteit van Amsterdam. Een paar jaar later werd het bedrijf overgenomen door de in San Diego gevestigde multinational Qualcomm [1]. Onze toenmalige adviseur intellectueel eigendom had zijn peer-to-peer patentportfolio met succes in licentie gegeven aan Apple, Microsoft en Spotify [2]. Wij allemaal, de professoren, de IP-adviseur, de universiteit en ikzelf, hebben toen een deel van de opbrengst samengevoegd en een nieuw spin-off bedrijf van de universiteit gestart, Kepler Vision Technologies. <\/p>\n

Ons plan was om een nieuw opkomend gebied van AI, genaamd menselijke activiteitsherkenning, op de markt te brengen. <\/strong>Ons plan was ook om onze carri\u00e8res niet te verspillen aan bijvoorbeeld iemand op een telefoonapp houden om de kans te vergroten dat hij op een advertentie zou klikken. In plaats daarvan wilden we de komende jaren een betekenisvolle impact hebben. <\/p>\n

Demografie is een goede voorspeller van wat er over tientallen jaren zal gebeuren. Demografische projecties geven aan dat de bevolking in Europa, China en Japan zal vergrijzen. Dit betekent dat de vraag naar zorg zal toenemen. Tegelijkertijd neemt de beschikbaarheid van zorgverleners af. In Nederland, waar ik vandaan kom, is het aantal werknemers in de langdurige zorg per 100 mensen van 65+ de afgelopen tien jaar met meer dan 20% gedaald [3]. Dit tekort zal de komende jaren snel toenemen. Bovendien valt elk jaar een derde van de ouderen [4], waardoor vallen het tweede belangrijkste onopzettelijke dodelijke letsel is na letsel door verkeersongevallen [5]. <\/p>\n

Onze droom was daarom om een kalme, intelligente laag van bewustzijn van menselijke activiteiten te bouwen die oudere, kwetsbare mensen zou kunnen beschermen. <\/strong>De laag zou onderbemande zorgteams moeten helpen om eerder te reageren wanneer dat nodig is, waardoor zorgverleners meer gemoedsrust krijgen. De intelligente laag is sterk afhankelijk van het nieuwste computer vision onderzoek, de specialiteit van mijn medeoprichters en mijzelf. <\/p>\n

De uitdaging van het starten van een bedrijf dat zorginstellingen bedient<\/h3>\n

De grootste onzekerheid op dat moment was of verzorgingshuizen camera’s zouden accepteren als sensoren in de kamers van de bewoners. <\/strong>Er waren aanwijzingen dat dit het geval zou kunnen zijn. Aan Nederlandse instellingen voor langdurige zorg werden camera’s verkocht die eruit zien als rookmelders. Met behulp van geofencing kon een gebied voor de deur of het bed handmatig worden afgebakend. Als veel pixels in deze gebieden van intensiteit veranderden, ging er een alarm af. <\/p>\n

Mijn grootste zorg met deze rudimentaire «slimme» sensor, toen we begonnen met Kepler, was dat een bewegingsdetector op basis van geofencing verouderde technologie was op de eerste locatie met 20 bedden, maar alleen als de systeemintegrator capaciteit heeft; anders moet de uitrol worden vertraagd met 1 of 2 keer alles verwerken. <\/strong>Het zou leiden tot onnodige valse alarmen, bijvoorbeeld wanneer een kussen uit het bed valt of een voet uitsteekt. Bovendien was de oplossing onbetrouwbaar. Als de schoonmakers in een zorginstelling het bed per ongeluk verplaatsen, wordt het geofenced gebied ongeldig, wat leidt tot gemiste valdetecties. Moderne AI lost al deze problemen op en dit inzicht leidde tot ons eerste product, dat we de Kepler Night Nurse hebben genoemd. <\/p>\n

In de beginjaren bleek het echter moeilijk om onze oplossing aan verzorgingshuizen te verkopen. Carehomes zijn geen militaire organisaties, waar beslissingen aan de top worden genomen en op de lagere niveaus worden uitgevoerd.<\/strong> In verzorgingshuizen is het aantal beslissers en be\u00efnvloeders eindeloos: familievertegenwoordigers, zorgverleners, IT-managers, bestuursleden, de innovatiemanager, de operationeel manager en de financieel directeur moeten allemaal betrokken worden.<\/p>\n

Bovendien kost zo’n besluitvormingsproces tijd.<\/strong> Mijn ervaring met de introductie van nieuwe technologie in verzorgingshuizen:<\/p>\n